Poem #374
English Translation
Persian
Come, let us scatter roses now, and pour the wine in bowls
we'll break the vault of heaven down, and plan new, daring goals!
بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
If Grief should raise an army dark to shed the lovers' blood
I and the Cupbearer shall join to stem the rising flood.
اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد
من و ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم
Into the purple wine we'll pour rose-water, sweet and fair
and sugar in the censer burn, to scent the morning air.
شراب ارغوانی را گلاب اندر قَدَح ریزیم
نسیم عِطرگردان را شِکَر در مِجمَر اندازیم
With harp in hand, Musician, play! A song of joy and grace
we'll sing and dance and stamp our feet, and cast care from this place.
چو در دست است رودی خوش، بزن مطرب سرودی خوش
که دستافشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم
O Breeze, waft up our dusty souls to that Exalted King
that He may cast a glance on us, while we are wandering.
صبا خاک وجود ما بدان عالیجناب انداز
بُوَد کان شاه خوبان را نظر بر مَنظَر اندازیم
One boasts of reason's cold decree, one weaves a tangled tale
come, let us bring these arguments before the Judge's scale.
یکی از عقل میلافد یکی طامات میبافد
بیا کاین داوریها را به پیشِ داور اندازیم
If you desire Eden's bliss, come to the tavern's side
from the wine-jar's foot we'll cast you straight to Kawthar's holy tide.
بهشت عَدْن اگر خواهی بیا با ما به میخانه
که از پای خُمَت روزی به حوضِ کوثر اندازیم
In Shiraz town they have no love for wit or singer's art
come, Hafez, let us seek a land where we may heal our heart.
سخندانی و خوشخوانی نمیورزند در شیراز
بیا حافظ که تا خود را به مُلکی دیگر اندازیم
Cultural Context
US Interest Rank: 9/10. This is one of Hafez's most joyful and rebellious poems. The verse about 'breaking the ceiling of the turning' and 'throwing a new design' is a powerful statement. The observation that Hafez and the cupbearer will 'rush together and destroy the foundation' if 'grief raises an army' is a striking statement. The reference to Kawthar adds cultural depth. The poem's combination of joy and rebellion makes it extremely engaging.