Poem #169
English Translation
Persian
We see no friendship in anyone—what happened to friends?
When did friendship end? What happened to those who love friends?
یاری اندر کس نمیبینیم، یاران را چه شد؟
دوستی کِی آخر آمد؟ دوستداران را چه شد؟
The water of life turned dark—where's blessed Khidr gone?
Blood drips from the rose—what happened to spring's dawn?
آب حیوان تیرهگون شد، خضر فرخپِی کجاست؟
خون چکید از شاخِ گل، بادِ بهاران را چه شد؟
None say 'friendship honored friendship's sacred right'
what befell the grateful? Friends—what is your plight?
کس نمیگوید که «یاری داشت حقِّ دوستی»
حقشناسان را چه حال افتاد؟ یاران را چه شد؟
No ruby from kindness's mine has emerged in years
what happened to sun's shine and wind and rain's tears?
لعلی از کانِ مُروّت برنیامد سالهاست
تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد؟
This was the friends' city, the kind ones' sacred ground
when did kindness end? What happened to kings renowned?
شهرِ یاران بود و خاکِ مهربانان این دیار
مهربانی کِی سر آمد؟ شهریاران را چه شد؟
They've thrown success and bounty's ball into the field
none enters the arena—riders, why do you not yield?
گویِ توفیق و کرامت، در میان افکندهاند
کس به میدان در نمیآید، سواران را چه شد؟
A hundred thousand roses bloomed, yet not one bird sang
what happened to nightingales? What silenced the throng?
صدهزاران گل شکفت و بانگِ مرغی برنخاست
عندلیبان را چه پیش آمد؟ هَزاران را چه شد؟
Venus plays no sweet tune—did her lute burn away?
None tastes intoxication—wine-drinkers, what's your dismay?
زهره سازی خوش نمیسازد، مگر عودش بسوخت؟
کس ندارد ذوقِ مستی، مِیگساران را چه شد؟
Hafez, none knows God's secrets—silent be
whom do you ask what happened to the turning of destiny?
حافظ اسرارِ الهی کَس نمیداند، خموش
از که میپرسی که دورِ روزگاران را چه شد؟
Cultural Context
US Interest Rank: 8/10. This poem expresses lamentation about the loss of friendship and kindness. The repeated question 'what happened?' creates a powerful sense of loss and bewilderment. The reference to Khidr (a legendary figure) adds cultural depth. The verse about 'a hundred thousand roses' opening but no bird's voice rising is a striking image of silence and loss. The poem's combination of social critique and emotional expression makes it very engaging.