Poem #14
English Translation
Persian
I said: 'O King of Beauty, pity this stranger's plight!'
He said: 'The heart's pursuer loses his way in the night.'
گفتم ای سلطانِ خوبان رحم کن بر این غریب
گفت در دنبالِ دل، رَه گُم کُنَد مسکین غریب
I said: 'Stay but a moment.'
He said: 'Nay, let me be; how can a home-bred darling bear such griefs as thee?'
گفتمش مَگذر زمانی،
گفت معذورم بدار خانه پروردی چه تاب آرد غم چندین غریب
What cares the one who sleeps on ermine, soft and deep,
if on the thorns and granite, the stranger tries to sleep?
خفته بر سنجابِ شاهی نازنینی را چه غم؟
گر ز خار و خاره سازد بستر و بالین غریب
O you who hold so many in your dark tresses' chain,
that mole upon your cheek sits with a lovely stain.
ای که در زنجیرِ زلفت جایِ چندین آشناست
خوش فتاد آن خالِ مشکین بر رخِ رنگین غریب
The wine's reflection glows upon your moon-bright face,
like purple Judas-leaves on a white rose's place.
مینماید عکسِ مِی، در رنگِ رویِ مَه وَشَت
همچو برگِ ارغوان بر صفحهٔ نسرین، غریب
The down upon your cheek has grown a strange design,
though in the Art of Beauty, strange is the dark outline.
بس غریب افتاده است آن مور خَط، گِردِ رُخَت
گرچه نَبوَد در نگارستان، خطِ مشکین غریب
I said: 'O Night of Strangers, your curls as black as jet!
Beware my dawn-time cry, and the tears that are wet.'
گفتم ای شامِ غریبان طُرِّهٔ شبرنگِ تو
در سحرگاهان حذر کن چون بنالد این غریب
He said: 'Hafez, the friends are lost in wonder's maze;
no wonder if the stranger sits in a weary daze.'
گفت حافظ آشنایان در مقامِ حیرتند
دور نَبوَد گر نشیند خسته و مسکین غریب
Cultural Context
US Interest Rank: 8/10. This poem plays on the word 'Gharib' (Stranger/Foreigner/Strange). Hafez positions himself as the 'stranger' in the city of the Beloved. The dialogue format ('I said... He said...') is a classic device. The 'ant-line' refers to the soft downy hair that grows on a youth's face, marking the transition to manhood, often celebrated in Persian poetry.